Bursa Hakimiyet

Futbol oyunu yürek ister

Öncelikle Bursaspor camiasındaki gerginliğin azalması, tartışmaların son bulması için bence tek gerekli olan şey sportif başarıdır. Bunun bilincinde olduğunu zannettiğim Yeşil Beyazlılar Akhisar’da mutlak kazanmak ve istikrarı yakalayıp, Avrupa için umuda yelken açmak istiyordu. Fakat Timsah öyle bir oyun ortaya koydu ki; söylemle eylem hiç birbirini tutmadı. Tam bir hayal kırıklığıydı. Oyunun hemen başında Fernandao’nun karambol pozisyonda bulduğu gol bile Timsah’ı yüreklendirmeye yetmedi. Yeşil Beyazlı oyuncuların topa sahip olmadaki becerisizlikleri organize olmalarını engellediği gibi bölgeler arası geçişleri de tıkamış oldu. Timsah’ta savunmadan top almada başarılı olamayan Şamil, Caja ve Belluschi’nin hücuma destek vermesi zaten beklenemezdi. Akhisar takımını futbolda basit oynamayı başaran ender takımlardan biri olarak gördüm. Bravo Hamza Hoca’ya. Bir oyun felsefeleri oluşmuş, sadece onun üzerinde çalışıyorlar ve başarılı oluyorlar. Mehmet Akyüz ile attıkları iki golde Bursaspor savunmasının arkasına attıkları toplarla ulaşmaları tesadüf değildi. Ayrıca, kazandıkları topları çabuk bir şekilde hızlı hücuma dönüştürmeleri de Mehmet Akyüz, Niasse gibi oyuncuları daha üretken hale getirdiği kesin. Savunmasında disiplini elden bırakmayan anlayışın orta alandaki arı gibi çalışan Merter, Ertem, Emin ve Güray’a değer kattığını belirtmek gerekir. Bursaspor’un ikinci yarıdaki dağılmış durumundan Akhisarlı oyuncuların üçüncü gole ulaşamaması bence becerisizlikti. Timsah’ta Daum’un oyuna müdahale etmesi, Bekir, Enes ve Batuhan’ı sahaya sürmesi Yeşil Beyazlıları hareketlendiremedi. Çünkü Bursaspor’da değişmeyecek oyuncu yoktu. Eğer Akhisar’ın kadro kalitesi biraz yukarıda olsa Timsah çok daha farklı bir şekilde mağlup olabilirdi. Tamam, kabul edelim ki cılız birkaç atak, Caja’nın direkten dönen topu o kadar.. Yeterli değil.
Sonuçta futbol oyunu yürek ister. Eğer maçı kazanmak istiyorsan; isteğini, inancını ve mücadeleni ortaya koyacaksın. Yoksa mağlubiyet kaçınılmaz olur.