Bursa Hakimiyet

UNESCO tescilli Cumalıkızık’ta bakın tarih nasıl yok oluyor

Osmanlı İmparatorluğu’nun kuruluşundan günümüze kadar korunarak gelen Cumalıkızık, UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne girmemizi sağlamıştır.
Osmanlı’nın erken dönemlerinin bugüne ulaşan en güzel kırsal kesim sivil mimari örneklerinden olan Cumalıkızık, maalesef hak ettiği ilgiyi görmüyor…
Üç dönemdir Cumalıkızık Mahallesi’nin muhtarlığını yapan Ahmet Kuş, haziran ayında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne girmelerine rağmen en küçük bir gelişmenin yaşanmadığından şikayetçi.
Muhtarın yakınmalarını dinleyince gerçekten Cumalıkızık adına, tarihimiz adına üzülmemek mümkün değil... 
“Atalarımızın bizlere miras bıraktığı köyümüzü 700 yıldır bizler koruyorduk” diyen muhtar, sözlerini şöyle sürdürüyor:
 “Ne zaman ki, birileri bize sahip çıktı, ondan sonra artık koruyamaz olduk”
UNESCO’nun sorunlarına çare olacağını umduklarını söyleyen Muhtar Ahmet Kuş, 32 yıl önce köyün tamamının SİT alanı ilan edilmesinden sonra yaşamlarını sürdürdükleri evlerini onarmak bir yana çivi dahi çakılmasına izin verilmediğini söylüyor.
Yıllarca bu halde oturdukları evlerinin, ‘ha yıkıldı, ha yıkılacak’ korkusuyla yaşamlarını sürdürün köy halkı, 25 yıl önce de köylerinin mahalleye dönüştürülerek Yıldırım Belediyesi’ne bağlandığını belirtiyor.
O dönemin Yıldırım Belediye Başkanı Özgen Keskin’in girişimleri, Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın onayı, Uludağ Üniversitesi ve Valiliğin desteğiyle, “Tarih Cumalıkızık’ta ayağa kalkıyor” denilerek başlanılan restorasyon çalışmaları müze, kültür merkezi ve cami dahil 13 evin restorasyonuyla sınırlı kalmıştır.
Halbuki;
Tescilli olan diğerler yapılarında restoresi tamamlanıp kalanların ise dış cebe kaplamaları yapılıp Safranbolu örneğinde olduğu gibi günümüze taşınması amacıyla projelendirilmişti.
Ancak umulduğu gibi olmadı.
Evet önümüzdeki süreçte restorasyon projesi tamamlanacaktır elbette.
Ama gelin görün ki, geçen süre içinde de 307 tarihi binadan 120 tanesi bakımsızlıktan yok olmuş durumda.
Yazık değil mi?
Tarihimize yapılan bu saygısızlık değil mi?
Şimdi Cumalıkızıklılar haklı olarak soruyor:
Tarihi eserlerin onarımı için yasalarla belirlenmiş olan belediye emlak vergilerinden kesilen ve Valilik bünyesinde toplanan yüzde 10’luk paylar acaba başka işler için mi kullanılıyor?
Kentimizin UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne Külliyeler ve Hanlar Bölgesi’nin de girmesinde lokomotif görevi üstlenen Cumalıkızık’a sahip çıkmak için kimse “paramız yok” bahanesi yapmamalı.
Eğer tarihimizle övünüyorsak sahip çıkmasını da bilmeliyiz.
Ama böyle yıllarca bekleyerek değil…