Bursa Hakimiyet

O pankartı açmayacaktın

Maç başladı başlayacak. Es-Es tribününden hemen hemen 100 metrelik geniş bir pankart iniyor.
Yıl 1971,kaptan Fethi Türkiye Kupası'nı kaldırıyor.
Final'in ilk maçını Bursaspor 1-0 kazandı ama çok şanssız bir şekilde rövanşı 2-0 verdiğinden o yıl kupa Fethi Heper'in ellerinde.
Aradan 41 yıl geçmiş.
O pankartın altında hazır fırsatı gelmişken sıra ister istemez intikamda. Öyle şanssız falan değil, Es-Es'i eze eze un ufak yapan bir intikam bu. Daha ilk dakikadan itibaren kupanın korkulu rüyası olduğunu gösteren Bursaspor karşısında, kapıyı destekli kilitleyip evinin üst katına gizlenen kiracıya dönen Eskişehir Azrail'i bekler gibiydi.
Dışarıda unuttuğu Batuhan'la "Bari sen canını kurtar" havasına büründü maç.
Çünkü Batalla, çoktan kanatlanmış, indirdiği topla Pinto rakip savunmayı ve Ivesa'yı hayalet gibi delip geçmişti.
Ardından Pinto Ivesa'ya bu defa diz çöktürünce, "Bir başkadır Ege akşamları"na dönüşüverdi o meşhur Akdeniz şarkısı.
Doğrusu Es-Es'in bu kadar Bursaspor'dan korkacağı, çabucak bayrak sallayacağı, maç öncesi kimsenin aklından geçmiyordu. Ama her şey 46 dakikada bitiverdi. Bursaspor fenni sünnetçi gibi çabuk tuttu elini. Bu dakikadan sonra Timsah bıraktı, taraftar aldı sazı eline:
"Çalsana, çalsana saksofonu çalsana." Bandoya gönderme bu. Aynen Pinto'nun golleri gibi deldi geçti karşı tribünleri.
Hele hele stat hopörlerinden yapılan "Eskişehirliler dikkat. Treniniz 21.45'te Halkalı İstasyonu'ndan kalkacaktır" anonsu onları bir kez daha kahretti.
Aslında kupa treni çoktan kalkmış onlar da peronda el sallamak zorunda kalmıştı.
Yeni pankarttaki yeni resimde kupanın bir kulpunu Ömer Erdoğan tutmuştu artık.