Bursa Hakimiyet

Anlamlı şampiyonluk

Sadece küçük bir örnek vermek gerekirse TOFAŞ’tan giden oyuncu Barış Özcan, gelen İbrahim Yıldırım… İkisi de dün karşılıklı oynama fırsatı buldu…
İlk kez TOFAŞ forması giydiği Cevat Soydaş Turnuvası’nda İbrahim, her maç üzerine koyarak devam etti…
Savunmada başarılı, 1 ve 2 numarada başarılı, özellikle son maçı baz alırsak hücumda da başarılı…
Yeni transferlerden Heytvelt, Elonu’yu da incelersek, altyapıdan gelen oyunculardan faydalanmayı da ön plana çıkarırsak, TOFAŞ kurmaylarının büyük bir iş başardığını söyleyebiliriz…
Bazı yöneticilerin ve çalıştırıcıların transferin nasıl yapılacağını öğrenmesi için TOFAŞ’ı daha fazla takip etmesi gerekiyor…
Turnuva için büyük bir parantez açmak gerekirse o da Can Altıntığ olur…
Can geçen sezonların aksine çok farklı bir kimlikle oynuyor…
Gerçekten kaptanlığını takıma hissettiriyor…
Önceki maçlarda daha az sayı attı, Erdemir karşısında takımın en skoreriydi ancak her maçta takımı için gerçekten çok faydalı işler yaptı…
Kaptan da artık bir patlama yapması gerektiğinin farkına varmış gibi…
Maça dönecek olarsak; diğerlerinde olduğu gibi Erdemir karşılaşmasında da pota altını iyi savunan ancak dışta bocalayan bir TOFAŞ vardı…
Ancak her şeye rağmen Ahmet Çakı, kazanmayı alışkanlık haline getiren ve dönem dönem maçtan kopsa da gerektiği zaman direnç gösterebilen bir takımı hayata geçiriyor…
Bunun için de tabii ki biraz zaman gerekiyor…
Gelelim turnuvanın esas oyuncusuna…
Basketbol topunu zıplattığımda boyumu geçecek yaştayken tanıdım Cevat abiyi…
Türk basketbol tarihine oyunculuğunun yanı sıra insanlığıyla adını yazdırdı…
O gece vefat ettiğini öğrendiğimizde nasıl inanmadıysak, halen de inanmamakta direniyoruz…
Her zaman bizimle birlikte olduğunu ve TOFAŞ aşkıyla sadece portresiyle değil ruhuyla da tribünlerde olduğunu biliyoruz…
Cevat Soydaş’ın vefatının ardından TOFAŞ’ın ilk kez Avrupa’ya çıktığı sezon öncesinde bu şampiyonluk gerçekten çok anlamlı oldu…
Nur içinde yat Cevat abi…