Hırsızlık suçundan yargılanan sanığın “uyumak için girdim” savunması Yargıtay tarafından kabul edilmedi. Verilen hapis cezası onanarak kesinleşti.
Ev ve iş yerlerine hırsızlık amacıyla girip suçüstü yakalanan sanıkların sıkça başvurduğu “uyumak için girdim” savunması, Yargıtay’ın gündemine geldi. Sabıkalı olduğu belirtilen bir sanığın bu yöndeki temyiz başvurusu Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından değerlendirildi ve verilen hapis cezası onandı.
“UYUMAK İÇİN GİRDİM” SAVUNMASI KABUL EDİLMEDİ
Dava dosyasına göre G.D. isimli sanık, hırsızlık amacıyla girdiği evde suçüstü yakalandı. Sanık, savunmasında eve hırsızlık amacıyla değil dinlenmek için girdiğini ileri sürdü ve sabıkalı geçmişi nedeniyle sözlerine itibar edilmediğini iddia etti. Ancak mahkeme, dosyada yer alan deliller ve olayın oluş şekli nedeniyle bu savunmayı inandırıcı bulmadı.
Mahkeme kararında, kapı ve pencere kilitlerinin zorlanması, engellerin aşılması ve olayın gerçekleşme biçiminin hırsızlık kastını açık şekilde ortaya koyduğu vurgulandı. Ayrıca hayatın olağan akışına göre tanımadığı bir kişinin özel mülke izinsiz şekilde “uyumak için” girmesinin makul kabul edilemeyeceği ifade edildi.
YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ CEZAYI ONADI
Sanığın kararı temyiz etmesi üzerine dosya Yargıtay 2. Ceza Dairesi’ne taşındı. Yüksek mahkeme, temyiz incelemesinde hükmün hukuka aykırı olmadığına hükmetti.
Kararda, temyiz başvurusunun yalnızca hukuka aykırılık iddialarına dayanabileceği hatırlatılırken, sanığın savunmalarının mahkemece değerlendirildiği ve mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik bulunmadığı belirtildi. Bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu değerlendirilerek temyiz başvurusu oy birliğiyle reddedildi ve hüküm onandı.
MAHKEMEDEN “HAYATIN OLAĞAN AKIŞI” VURGUSU
Kararda ayrıca, ceza yargılamasında savunmaların “hayatın olağan akışı” çerçevesinde değerlendirildiği vurgulandı. Delillerle desteklenmeyen, inandırıcılığı zayıf savunmaların cezai sorumluluğu ortadan kaldırmadığına dikkat çekildi.