Bursa turizmde iddialı ama hikâyesi eksik

Bursa, 2050 vizyon planıyla geleceğini yeniden tanımlıyor.

Sanayinin gölgesinde büyüyen şehir, bu kez rotasını turizme çevirmek istiyor.

Çünkü Bursa’nın artık sadece üretim değil, yaşam kalitesiyle de öne çıkan bir şehir olması gerekiyor.

Son 60 yılda Bursa’nın hikâyesi hep aynı cümleyle başladı: “Sanayi büyüdü, şehir büyüdü.”

Ancak bu büyüme zamanla bir “şehirleşme başarısı” olmaktan çıkıp Bursa’nın kentleşmesini yakından tanıyan Mimar Mithat Kırayoğlu’nun benzetmesiyle “obezleşme”ye dönüştü.
Plansız yapılaşma, kontrolsüz göç, artan trafik, azalan tarım alanları…

Hepsi bir araya geldi, Bursa’nın nefesini daralttı.

Bugün geldiğimiz noktada şehir yeni bir kavşakta duruyor.

Artık herkes şu soruyu soruyor: “Sanayide doygunluğa ulaşmış bu şehir, bundan sonra nereye gidecek?”

Bursa Büyükşehir Belediyesi, bu sorunun cevabını 2050 Çevre Düzeni Planı ile arıyor.

Son kapsamlı plan, 1998’de Erdem Saker döneminde hazırlanmıştı.

O dönem kent dinamiklerinin ortak akılla buluştuğu bir model ortaya konmuştu.

Ancak plan, sanayi ve nüfus artışını öngöremedi; her fırsatta delik deşik edildi.

Şimdi yeniden benzer bir süreç işletiliyor.

Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey, deyim yerindeyse “1998 ruhunu” canlandırmak istiyor.

Kapı kapı dolaşıyor, toplantı üstüne toplantı yapıyor.

Sivil toplumdan akademiye, sanayiciden turizmciye kadar herkesin fikri soruluyor.

Bu kapsamda 24 Ekim’de turizm sektörü temsilcileriyle bir araya geldi.

Çünkü Bozbey’in de vurguladığı gibi, “Bursa sadece sanayi ve tarım kenti değil; turizm kenti kimliğiyle de tanınmalı.”

Toplantıda dikkat çeken sunumu, TÜRSAB Genel Başkan Yardımcısı ve BTSO Turizm Konseyi Başkanı Hasan Eker yaptı. Eker, Bursa’nın turizm duayenlerinden biri. Turizm zirveleri yaptı, kamu ve özel sektörü bir araya getiren Bursa Turizm Platformu onun önerisiyle kuruldu.

Eker, 1/100.000 ölçekli planlara girmesi gereken 20 maddelik öneri listesi hazırlamıştı.

Yıllardır sektörün içinde olan Eker bu kez “sorunları değil, çözümleri” anlattı.

Ve sözleri, Bursa’nın turizm rotasını yeniden çizmek isteyen herkes için yol göstericiydi.

“Gerçek tanıtım, şehrin ruhunu doğru anlatmaktır” diyen Eker, turizmdeki ezberleri bir kez daha bozdu.

Eker’e göre Bursa’nın en büyük açmazı, ne anlatacağını bilmemesi.

“Bizde turistik ürün çok ama hikâye yok” diyor.

Gerçekten de öyle…

Tarihiyle övünen ama tarihini anlatamayan, Uludağ gibi bir değere sahip olup dört mevsime yayamayan bir şehirden söz ediyoruz.

Oysa dünya artık “duygusal turizm” döneminde.

Turist sadece cami görmek istemiyor; o caminin hikâyesini, şehrin ruhunu yaşamak istiyor.

Bu yüzden Eker’in çağrısı net:

“Bursa’nın hikâyesini kim anlatacaksa, önce o hikâyeye inanmalı.”

Yani mesele tanıtım filmi çekmek ya da broşür bastırmak değil; bir duygu birliği oluşturmak.

Eğer bu hikâye eksik kalırsa, yapılan her kampanya bir sonraki sezon unutulur gider.

ULUDAĞ DÖRT MEVSİM YAŞAMALI

Eker’in altını çizdiği bir diğer başlık Uludağ’ın potansiyeli

“Uludağ’ı sadece kışın değil, her mevsim yaşanabilir hale getirmeliyiz. Trekking, gastronomi, kamp, doğa sporları… Bunların hepsi Bursa’nın doğal avantajı” diyor.

Bu sözler, yıllardır dile getirilen ama bir türlü planlanamayan “dört mevsim Uludağ” fikrinin özeti.

Yıllardır konuşuluyor ama kalıcı bir model ortaya konamıyor.

Bozbey’in belediye vizyonu da tam bu noktada devreye girmeli.

Çünkü Eker’in işaret ettiği şey sadece turizm değil; kent ekonomisinin çeşitlenmesi, istihdamın artması ve marka değerinin güçlenmesi anlamına geliyor.

Uludağ, yalnızca kayak merkezi değil; Bursa’nın nefes alanı, yaşam sahnesi olmalı.

Yani otel odalarının ötesinde, şehirle dağın bağını kuran bir model…

Belki teleferikten başlayan, Cumalıkızık’a, oradan Gölyazı’ya uzanan bir “doğa rotası” artık konuşulmalı.

ULAŞIM VE TANITIM PLANI OLMADAN OLMAZ

Eker’in bir diğer uyarısı da net:

“Tanıtım kampanyası yapmakla turizm gelişmez, plan yapmakla gelişir.”

Bu tespit aslında Bursa’nın turizmde neden geride kaldığının cevabı.

Şehir hâlâ kendi destinasyon yönetim planına sahip değil.

Uludağ’a çıkan yol, denizden gelen turist rotası, İznik hattı… Hepsi ayrı ayrı düşünülüyor ama ortak bir hikâyede birleşmiyor.

Oysa şehirler artık bu stratejilerle büyüyor.

Gaziantep, Konya, Eskişehir örnekleri ortada.

Hepsi kendi hikâyesini buldu, planına bağladı, sonuç aldı.

Bursa ise hâlâ bir kavşakta duruyor:

“Turizm şehri mi olacağız, sanayi şehri olarak mı kalacağız?”

Bu soru, kentin geleceğini düşünen herkesin önünde duruyor.

Bugün Bursa hâlâ günübirlik turizmin kısır döngüsünde.

Tarih, doğa, gastronomi, termal… Hepsi var ama birbirine temas etmiyor.

Hasan Eker’in önerileri, işte bu temasın yeniden kurulması gerektiğini hatırlatıyor.

Bursa’nın hikâyesi bir bütün olmalı.

İznik’in inancı, Cumalıkızık’ın tarihi, Mudanya’nın denizi, Uludağ’ın doğası ve kent merkezinin kültürü bir zincirin halkaları gibi düşünülmeli.

Eksik halka ise ortak akıl ve sürdürülebilir vizyon.

Eker’in sözleri bir uyarıdan öte, bir çağrı aslında:

“Bursa kendi hikâyesini bulmazsa, başkalarının hikâyesinde figüran olmaya devam eder.”

Bu sözler, bir turizm raporundan çok bir manifesto niteliğinde.

Eğer Bozbey’in başlattığı toplantılar, protokol konuşmalarında kalmaz da bu tür önerilerle beslenirse,

Bursa turizmde kısa sürede sıçrama yapabilir.

Çünkü bu şehirde malzeme var; eksik olan sadece hikâyeyi doğru anlatmak.

Turizm, otel yatırımıyla değil; kent kültürünü yeniden kurgulamakla olur.

Ve eğer Bursa bu hikâyeyi ortak akılla yazarsa, sadece turist çeken değil, hikâyesi anlatılan bir şehir olur.