Akıl başta tecrübe yaştadır!

Genç nüfusa sahip olmakla övünen memleketimizde, siyasetçinin yaşı her zaman sorun olmuştur.

Bu yaş olayına sadece vatandaş ve bir kısım medya değil, aktif siyaset yapan siyasetçiler de kafayı takıyor.

Fakat takılanların siyasi ömrü uzun olmuyor!

Örnek mi?

Geçmiş zaman…

Eski cumhurbaşkanımız merhum Turgut Özal, sağ ve henüz başbakan olduğu yıllar…

Bir Bursa gezisi sırasında, partisinin İl Başkanlığı’na da uğruyor.

Partililerle siyaset üzerine sohbet ederken, bir il yöneticisi söz alıyor…

Gayet yumuşak ve terbiyeli bir ses tonuyla giriyor söze:

“Efendim biliyorsunuz ülkemizde insanlar 65 yaşına geldi mi hemen yaş haddinden emekli ediliyorlar. Fakat böyle bir yaş kotası bir tek siyasette yok! Siyasetçiler niye bu kotaya dahil edilmezler? Bu çifte standartlığı ortadan kaldıracak bir yasa çıkaramaz mısınız Meclis’te?”

Çenesini buruşturarak, İl Başkanı’na dönmüş rahmetli Özal:

“Sevgili Başkan! Duydun mu il yöneticin ne diyor? Bu bizi gözden çıkarmış!”

Tabii Özal gittikten sonra da il başkanı ve partisinin Bursa vekillerinden yemiş zılgıtı bir güzel, o yönetici!

Disipline verilince de basmış istifayı…

Görüyorsunuz işte siyaset dünyası, bu yaş konusunda çok hassas, alıngan ve kırılgan...

Yalnız siyaset dünyası mı, meslek örgütlerinde, esnaf odalarında, derneklerde, en kıytırık STK’larda görev yapanlarda bile var aynı hassasiyet…

Eşlerinin boşamayacağını bilseler evlerine bile gitmeyip makam koltuklarında yatıp kalkacaklar!

Hiç unutmam, bir tarihte adını vermeyeyim sevilen bir esnaf odası başkanına gitmiştim röportaj için…

Sekreteri, önemli bir toplantıda deyince ben de beklemeye başladım…

Fakat başkanın odasından tartışma yerine tuhaf sesler geliyordu…

Sekreterinin çay almaya gidişini fırsat bilerek usulca makam odasının kapısını aralayınca bir de ne göreyim, toplantıda dediği Başkan koltuğunda horlaya horlaya uyuyor!

Kapısını usulca kapattım…

Elinde çayla gelen sekreterine de, “Başkanımızın toplantısı uzun sürecek belli! Ben en iyisi yarın geleyim! Siz üstünü örtün de toplantıda üşütmesin başkanınız!” diyerek ayrılmıştım odadan…

Onu bilir onu söylerim…

Akıl yaşta değil baştadır, koltukta tecrübenin yeri bir başkadır!

FUTBOL = ADAM ASMACA!

Cep telefonlarının icat edilmediği yıllarda can sıkıntımızı gidermek ve eğlenmek için arkadaşlar arasında kalem kağıtla oynadığımız adam asmaca oyunu vardı…

Sorulan harfi, kelimeyi ya da sayıyı bilemeyenler çizilen darağacına doğru giderdi yavaş yavaş!

Dikkat ettim de bu oyun ülkemizdeki futbol sevgisine ne kadar çok benziyor!

Fakat futboldaki daha acımasız!

Takımının en ufak bir puan kaybında, ya futbolcular ya teknik direktör ya başkanı, çokbilmiş ve nankörsporlular tarafından anında sosyal medyada darağacına çekiliyorlar!

Bir kalemde harcayabiliyorlar verilen emekleri…

Vefa iskemlesine tekmeyi vurabiliyorlar gözlerini kırpmadan!