Bir çelik kubbe de çocuklarımıza mı yaptırsak?

Hakan Çakır…

Alperen Ömer Toprak…

Mattia Ahmet Minguzzi…

Atlas Çağlayan…

Liste daha da uzun bu isimler ilk aklıma gelenler…

Kim mi onlar?

Son zamanda sudan bahanelerle en güzel çağlarında hayattan koparılan gencecik pırıl pırıl gençler…

Katillerinin akranları çıkması olayın bir başka dramatik yanı…

En acısı da, bu cinayetleri işleyen canilerin gözlerinde ve ifadelerinde en ufak bir pişmanlık belirtisi olmaması!

Aksine aileleri ve arkadaşları tarafından itibar görmesi!

Ülkemizi emanet edeceğimiz çocuklarımıza neler oluyor?

Şu istatistiklere bakınca ürkmemek elde mi?

Güvenlik ve yargı verilerine göre ülkemizde faaliyet gösteren çete sayısı 49’a ulaşmış… Devam eden bu soruşturmalarda adı geçen genç sayısı 5 bine yaklaşmış…

Son 10 yılda suça karışan çocuk suçlu sayısı iki katından fazla artarak 202 bine yükselmiş…

Kasım 2025 itibarıyla cezaevlerinde tutulan çocuk sayısı 4.682…

2023-2024 eğitim yılında 218 binden fazla çocuk, okulunu terk ederek eğitimini bırakmış…

Uyuşturucuya başlama yaşı 2010’da 15-16 iken bugün 14’e kadar düşmüş…

Bütün bu raporlar elbette devletimizin ilgili makamlarına da gidiyordur.

Nitekim;

14 Ocak’ta İstanbul Güngören’de 15 yaşındaki Atlas Çağlayan’ın, yaşıtı genç tarafından bıçaklanarak öldürülmesi olayına ilişkin Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın, önceki gün yaptığı açıklama önemliydi…

“O pırlanta gibi o güzel yavru nasıl acımasızca katledilir? Bunun hesabını sormak görevimizdir" diyen Erdoğan, şu sözleriyle de acılı ailenin ve kamuoyunun üzüntüsünü, öfkesini bir nebze olsun hafifletti:

"Atlas yavrumuzu katleden canilerin burada özellikle yargıda gereken dersi almasını istiyoruz. Minguzzi olayı neyse, Atlas yavrumuzun olayı da en az onun kadar bizi acılara boğmuştur. Başta Adalet Bakanımız olmak üzere, yargının tüm kurumları, İçişleri Bakanlığı olarak gereğini yapmak bizim görevimizdir.”

Daha önce de yazdım…

Başka Atlas’lar, Ahmet’ler öldürülmesin istiyorsak, yapılacak şey belli aslında…

Cezaevlerine ıslah olmak yerine suç dünyasında terfi almak için girenlerin bilinçaltındaki “Nasılsa af çıkar, 4-5 yılda yırtarım” algısını, “İçeri girersem, hayatım biter, zor çıkarım” algısına dönüştürmek!

TCK’yı, yapan yaptığı ile canı yananın yandığı ile kalmayacağı, mahkeme kararlarını vicdanları yaralamayacağı şekilde güncellemek!

Ve bir de…

Çocuklarımızı şiddete, uyuşturucuya, sanal kumara, çetelere, cinsel sapkınlıklara her türlü suça özendiren nedenleri ve etkenleri araştırıp, ortadan kaldırmak…

Bunları ivedi şekilde gerçekleştiremezsek, ülkeyi havadan gelecek saldırılara karşı korumak için kurulan çelik kubbe projesinin bir benzerini çocuklarımıza da yapmak zorunda kalabiliriz…

Çünkü sokaklardaki pimi çekik canlı bombaların sayısı her geçen gün artıyor!