Biz bu gruptan çı-ka-rız!

Futbol böyle bir şey işte!

Sen rakip kaleye kırk defa gelir, elin boş dönersin…

Rakibin dört defa gelir, iki gol atıp döner!

Maçlarda sıkça yaşanan bu gibi sonuçları, futbol otoriterleri farklı yorumluyorlar…

Taktik, teknik konularına bağlayanlar da oluyor aşırı motivasyona, stres ve kader kısmetsizliğe, futbolun nankörlüğüne bağlayanlar da…

Bakalım, A Milli Futbol Takımımızın dün sabah Avustralya ile oynadığı 2026 FİFA Dünya Kupası’ndaki grubunun ilk maçını nasıl yorumlayacaklar?

Maç boyunca topa en çok sahip olan taraf olmasına rağmen Millilerimiz de rakibine 2-0 yenildi…

O Avustralya ki, milli maçlarda en çok yendiğimiz ülkelerdendi…

Bu maçta da biz favori gösteriliyorduk…

Stadyumda tribünleri ve ülkenin birçok yerindeki meydanları sabah saati olmasına rağmen dolduran dev ekran başındaki taraftarları, bu umutla izledi maçı…

Hakem son düdüğü çalana kadar da umudumuzu yitirmedik, ama olmadı!

Golü erken bulan Avustralya iyi defans yaptı, kalecisiyle birlikte adeta etten duvar ördüler, sağdan soldan ortadan geldik, yerden, havadan, her yandan vurduk yıkamadık kaleyi…

Sahada helva yapımı için tüm malzemeler vardı fakat bir türlü yapamadık helvayı…

Neden yapamadık?

Hemen teknik direktör Montella’ya yüklenmeyelim!

Her alanda sıkça yaşadığımız bize has o klasik tez canlılık ya da sabırsızlık sorunumuz yine nüksetti!

Şu hemen sonuca gitme, golü erken atıp rahatlama düşüncesi, Avrupa’da oynayan milli futbolcularımızı bile etkiliyor…

Atalarımızın Viyana kapılarına dayandığı gibi biz de, taraftarın gazıyla, forveti orta saha ve defansıyla “Allah, Allah” nidalarıyla dayanıyoruz rakip kaleye!

İşte tam atmayı düşündüğün sırada yiyince de golü, futbolculardaki özgüvenin yerini alıyor gereksiz bir panik…

Aynı sorunu, Bursaspor’da da çok yaşadık…

Neyse, ilk maçın günahı olmaz!

Enseyi karartmaya gerek yok!

Avustralya maçıyla üzerimizdeki stresi, heyecanı ve nazarı attık, rahatladık…

Bu takım final oynar gazını verenlerin de gaz ayarı kontrolü yapmalarına vesile olmuştur.

Önümüzde daha iki maç var…

Biz bitti demeden bitmez!

O turnuvaya play-off’larla geldiğimiz unutulmasın!

Bizim gibi yaralı Paraguay’ı yenersek, ABD’yi de tekrar Amerikan futboluna döndürürüz!

Sizi bilemem ama ben Millilerimizin grubundan çıkacağına dair umudumu hala koruyorum…

Çıkamasalar da dünyanın sonu değil, canları sağ olsun…

22 yıl aradan sonra tekrar yaşattıkları Dünya Kupası heyecanı ve gururu yeter!

Bu arada;

Dünya Kupası’nın canlı yayın görüntülerinde yapay zeka teknolojisi farkını hissettiriyor…

Ekranda playstation tadında izlettiriyor maçları…

Özellikle ilk kez uygulanan hakem kamerası görüntüleri harika!

Keşke bizim liglerde de uygulansa da, hakemlerimizin maçlardaki en tehlikeli pozisyonlarda, protokol tribününe mi, basın tribününe mi, nereye baktıklarını görebilsek!