Geçenlerde bir dostum arayıp, ilginç bir ihbarda bulundu…
Dedi ki;
“Senin bir yazın internette şiir olarak dolaşıyor haberin olsun!”
Güldüm:
“Ne kadar güzel, demek ki şiir gibi yazmışım! Bırak dolaşsın elleşme!”
O da güldü:
“İyi de, senin adınla değil, ünlü şair Can Yücel’in şiiri olarak geçiyor…”
Gurur duydum ama hafiften canım da sıkıldı açıkçası…
Kendimi geçtim, Can Baba’ya büyük bir saygısızlıktır bu!
Duysa, kendine has üslubuyla kesin basardı küfrü inceden!
Bu karışıklık kasıtlı değil muhtemelen bilgi eksikliğinden kaynaklanıyordur…
Yine de merak edip girdim o dostumun söz ettiği internet sitelerine, bir göz attım…
Aynen umduğum gibi…
Bu karışıklığın sebebi, geçmişte OLAY TV’de Şiirlerarası Yolculuk programı yapan Akif Oktay!
Sağ olsun bir programında “Seninle olmak” adlı bir pazar yazımı, güzel sesiyle şiir tadında okumuştu.
İşte o yazı hala site site dolaşıyor.
Klip çekenler bile var!
Yalnız o değil, tiyatrocu dostum Oktay’ın okuduğu birkaç yazım daha var internette dolaşan…
Neyse ki onları Can Yücel’in şiirleriyle karıştırmamışlar.
Bu arada…
Teknolojik ve kadro olarak baştan aşağı yenilenen AS TV’nin yeni yayın döneminde Akif Hocamın da klasikleşen “Şiirlerarası Yolculuk” programına yeniden başlamasına çok sevindim…
Pazar akşamki ilk programında da kitaplarımda yer alan yazılarımı şiir tadında okuyarak yine yaptı jestini…
Mısraları okumuyor adeta yaşıyor…
Bu gidişle en sonunda bir şiir kitabı da çıkartacak bana…
İlk kuruluşuna bizzat yakından tanık olduğum, meslek hayatımda ilk kez canlı yayın deneyimi yaşadığım AS TV’deki meslektaşlarımıza ve Akif Hocama başarılar diliyorum…
Kentimizde medya yatırımlarının artması en büyük temennim…
Bursa halkı kaliteli yerel medya kanallarını izlemeyi, meslektaşlarımız da bu medyalarda çalışmayı hak ediyorlar…
Neyse bu kadar edebiyat yeter diyelim…
2004’de çıkardığım “Bursa’nın Ufak Tefek Aşkları” adlı ikinci kitabımda yer alan; o günkü gençlik heyecanıyla yazılmış, duygu yüklü o çok sevilen “Seninle Olmak” başlıklı yazımı hatırlayanlar olmuştur mutlaka ama henüz okumamış olanlara, yazının final bölümünü özet geçeyim, reklam niyetine…
“… Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?
Nereden bileceksin?
Sen benimle hiç olmadın ki!
Olsaydın avuçlarım terlemezdi…
Isırmazdım dilimin ucunu…
Çoktan bakardım dudaklarının tadına.
Özlemezdim seni yanımdayken…
Kıskanmazdım.
Islanmazdım yağmurlarda.
Yıldızlara, aya dert yanmaz, böyle her şarkıda sarhoş olmazdım.
Korkmazdım seni kaybetmekten, ayaklarım kan-revan atlardım küreksiz sandaldan denize…
Ve her kulaçta haykırırdım seni sevdiğimi.
Sen hiç benimle olmadın ki…
Ya aklın başka yerlerdeydi, ya yüreğin!”