Sandıktan oy yerine kürdan çıkan parti!

Bir siyaset çınarı daha göçtü dünyadan…

Önceki gün hayatını kaybeden eski TBMM Başkanı Hüsamettin Cindoruk, düzenlenen devlet töreniyle sevenleri tarafından son yolculuğuna uğurlandı…

Yassıada yargılamalarında genç bir hukukçu olarak siyasete atılan Cindoruk, daha sonra merhum Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’le uzun yıllar siyasette kader birliği yaptı.

O da rahmetli Demirel gibi, konuşmalarına espri katmayı, siyasi mizahı severdi…

Bursa’ya geldiği dönemlerde gazeteci olarak kendisini dinleme ve izleme fırsatım olmuştu…

Doğruyol Partisi’nden (DYP) iki dönem milletvekilliği görevinde bulunan Cindoruk, partisinin başına geçen Tansu Çiller’le yıldızı barışmayınca, istifa ederek Demokrat Türkiye Partisi’ni (DTP) kurmuştu…

Kurucuları arasında, aynı nedenlerden dolayı partisinden istifa eden Bursalı siyasetçi ve iş insanı Abdullah Biçen de vardı…

Açık şemsiye logolu partinin Bursa kurucu il başkanlığını da rahmetli Abdullah Bey üstlenmişti…

Bursa siyasetinde tanıdığım en nazik, en kibar isimlerden biriydi Biçen…

Cindoruk kadar olmasa da mizah konusunda da yetenekliydi!

Unutamadığım bir anekdotu paylaşayım bu konuda…

DTP yeni kurulmuş…

Abdullah Bey, kendisiyle birlikte DYP’den ayrılan tecrübeli isimlerden Bursa’da güzel bir il yönetimi oluşturmuştu…

Partinin il başkanlığı olarak da Kent Meydanı’ndaki bir binayı tutmuşlardı…

O tarihlerde henüz eski terminal yıkılmamış, meydan ortaya çıkmamıştı…

İl Başkanlığına ne zaman gitsem içi türbe gibi tıklım tıklım insan doluydu…

Gösterilen ilgiyi, kalabalığı gösterip, “Bak hükümetin zam yağmurundan kaçan vatandaşlarımız bizim şemsiyemizin altına sığınıyor. İlk seçimde sandıkları patlatacağız” derdi gülerek Biçen…

Umutlanırdı ciddi ciddi…

Ne var ki, girdikleri seçimde ülke genelinde büyük bir hayal kırıklığı yaşayınca şemsiyeyi kapatmak zorunda kalmışlardı.

Kapanmadan önce son defa seçim değerlendirmesini almak için uğradığımda, “Ne oldu Abdullah Bey, hani seçimde sandıkları patlatıyordunuz?” diye takılınca acı acı gülümsemiş ve şu esprili cevabı vermişti:

“Sorma kardeşim! Partiye gelip gidenleri görünce umutlanmıştık ama bize değil partimizin altındaki esnaf lokantasına geliyormuş çoğu… Bizi başkan gönderdi, partinin filanca ilçe yöneticisiyiz, delegesiyiz diyerek yemeğini yiyip bizim hesaba yazdırarak gidiyorlarmış meğer… Lokantacının gönderdiği fatura seçimden daha ağır gelince uyandık fakat geç kaldık, şemsiyeyi kapatmaya!”

Bu vesileyle, Hüsamettin Bey ve Abdullah Bey’i bir kez daha rahmetle anıyorum…

Bir diğer vesileyle de, il ve ilçe başkanlıklarının altında, sağında solunda lokanta olan siyasi partiler varsa, onları da uyarmış olalım; ziyaretinize gelen gidenlere dikkat edin seçimlerde oy yerine size de kürdan çıkmasın!