Bunlar bizim çocuklar da, İtalyan'ı çıkaramadım

Güzel videolar, etkileyici hikayeler, devlet büyüklerimizin mesajları, büyük markaların pahalı prodüksiyonları, sponsorların haftalardır gözümüzü soktukları Milli Takım sosuna bandırılmış markaları derken, Vancouver’da sahaya çıktık, karga kahvaltısını yapmadan…

Gördüklerimiz bizi ziyadesiyle mutsuz etti, kalitesinden asla kuşku duymadığımız bizim çocukların tamamı bir Irankunda kadar bile heyecanlandırmadı bizi.

Kabul; Kapanmak, çabuk bir iki oyuncuyla kontra peşinde olmak belki demode bir anlayış gibi görünebilir ama adama sorarlar, biz ne yaptık diye…

Oyunun kontrolünü maçın hemen başındaki yüksek pas yüzdesi ile elimize geçirmiş olsak da, sonrasında suya sabuna dokunmadan dakikaları hoyratça tüketince bize hiçbir getirisi olmadı.

Fizik üstünlükleri nedeniyle kenardan orta atmanın, stoperlerin bel hizasına gelen Kerem için bir anlamı olamazdı da, çizgiye inme, çabuk yön değiştirme ve derin ara pas da göremedik, hatta bu anlarda Kerem sahada değil de acaba soyunma odasında mı unutuldu diye düşündük ve gerçekten unutulsaydı da değişen bir şey olmazdı.

Hücumda fark yaratan oyuncun sadece Arda ve bir miktar da Hakan olunca , maalesef Avustralya’nın savunma hattının arkasına bir türlü sarkamadık, tek şutun Abdülkerim’den gelmesi ve o topun da direkten dönmesi, ilk yarıyı bizim pencereden özetleyen yegane olumlu ayrıntıydı.

İkinci yarıda, neyi yanlış yaptığımızı belki bizim çocuklar italyana söyler dedik, anlaşılan o ki ya söylemediler, ya da dinletemediler.

Eğip bükmeye gerek yok;

Resmen İtalyan Çukuru’na düştük…

Çok tarzım olmasa da Montella ile bu çukurdan çıkmanın mümkün görünmediğini peşinen kabul etmeliyim sanırım.

Ne diyelim;

Fenerbahçe’ye yeni teknik direktörü hayırlı olsun.