102 yıllık gurur!

Cumhuriyeti kuran nesille Cumhuriyet içinde doğan neslin duyarlılıkları zamanla değişir elbette.

Ama bir şey hiç değişmez:

Bu ülkenin temeline harç olan inanç, cesaret ve adalet duygusu.

Cumhuriyeti kuranlar; Anafartalar’da, Conkbayırı’nda, Sakarya’da, Dumlupınar’da, İnönü’de, Kocatepe’deydiler.

İnebolu’da, Ankara’da, Maraş’ta, Antep’teydiler.

Savaştılar.

Evlatlarını, eşlerini, annelerini, babalarını toprağa verdiler.

Ama pes etmediler.

Kendilerinden sonraki nesiller kök salsın, özgür ve onurlu yaşasınlar diye bu kadim toprakları kanlarıyla suladılar.

Ölümü unutan bir direnişin içinden büyük bir savaşı kazanan Büyük Atatürk ve silah arkadaşları bir daha böyle günler yaşanmasın diye bizlere sadece bir vatan bırakmadılar.

İnsanın insan gibi yaşayabileceği bir düzen de inşa ettiler.

Köylüsünden memuruna, kadından erkeğe herkese seslendiler:
“Kendini yönet. Saraylarda oturanlardan bir farkın yok.”
“Sen kul değilsin, insansın.”
“İstediğini seç, istediğin gibi yaşa.”
“İnsan insandır; kadını, erkeği olmaz.”

Ama bu düzen herkesi memnun etmedi.
“Köylü milletin efendisidir” dendi, ağa kızdı.
Eşitlikten bahsedildi, patron rahatsız oldu.
Çünkü Cumhuriyet, ayrıcalıkları değil, adaleti büyütüyordu.

“Dinini öğren” dediler, Kuran-ı Kerim’in Türkçe mealini bastılar.
İstediler ki herkes okusun, anlasın, düşünsün…
Kör inançla değil, bilinçle yaşasın.

Ve işte o büyük devrim 102 yaşında bugün.
Cumhuriyet, kendisini var eden o gazi toplumun emeğiyle, alın teriyle, inancıyla ayakta.
Tarımdan sanayiye, eğitimden hukuka, her alanda atılım yaparak karanlık noktaları aydınlattı.

Dün “kul” olanlar, bugün seçen ve seçilen bireyler.
Dün sadece “kadın” olanlar, bugün üreten, yöneten, ilham veren insanlar.
Cumhuriyet, Anadolu’nun özündeki o eşitliği yeniden bu topraklara kazandırdı.
Kurucuları ise tek bir hedef koydu önümüze:
“Çağdaş medeniyet seviyesi.”

Ve biliyorlardı; o hedefe ancak bilimle, hukukla, eşitlikle ulaşılır.
Onlar inşa etti, biz getirdik.
Bir asır geçti, ama o ruh hâlâ dipdiri.

Bugün, dünyanın yeniden bir savaş çağına sürüklendiği şu günlerde; Gazze’de, Ukrayna’da, Afganistan’da, Afrika’da, adaletin, hukukun, vicdanın önemini yeniden hatırlıyoruz.

Ama şunu da bilmeliyiz:
Kendi içinde adil olamayan bir toplum, dünyaya adalet götüremez.
Kendi evinde hakkı savunamayan, başkasının hakkını da koruyamaz.
Çünkü içi dağınık bir ses, dışarıda yankılanmaz.

Cumhuriyetimizin 102. yılı kutlu olsun.
Kutlu olsun, çünkü o sadece bir yönetim biçimi değil…
Bir onur, bir bilinç, bir duruştur.