Aynı ekmeği bölüşen eller!

Bütün inançların özünde insan sevgisi var.

Ama dünya kan gölü…

Sadece farklı inançlara sahip olanlar arasında değil, aynı peygambere, aynı kitaba iman edenler de birbirine sevgisiz, merhametsiz, düşman.

Oysa inanç; üstünlük yarışıyla değil, sorumluluk bilinciyle hayatımızda var.

Özünde inanç; başkasını küçültme değil, kendini terbiye etme yolculuğu…

Ramazan ayındayız.

Tutulan orucun anlamı büyük.

Açlığı hissetmenin, yoksulu anlamanın, sabrı öğrenmenin, öfkeyi dizginlemenin yolu…

Böyle zamanlar, “ben” demekten çok “biz” demeyi hatırlatır.

Bir sofranın etrafında toplanan insanlar…

Farklı düşünceler, farklı hayatlar, farklı geçmişler…

Ama aynı ekmeği bölüşen eller.

Ramazan ayının ruhu da burada başlar.

Birçok yerde kan var.

Sadece Müslüman coğrafyalarında değil.

Ortadoğu ne kadar kanlıysa kuzeyimizde de o kadar kan ve gözyaşı var.

Bir yanda Rusya öte yanda Ukrayna.

Bir arada yaşamış, birçok kez aynı kadere paylaşmış olsalar da savaştalar.

Dinleri aynı.

Dilleri birbirine geçmiş.

Aynı kitaba iman edenler neden birbirine sırt çevirir?

Aynı duayı edenler neden kalplerine duvar örer?

Merhameti neden unutur?

Irak'ta, Suriye'de, Afganistan’da, Yemen de yaşananların Ukrayna’da yaşananlardan farkı ne?

Aynı dine mensup Müslümanlar da birbirini katlediyor.

Oysa insan, öfkesini yendiği kadar güçlüdür.

Paylaştığı kadar zengindir.

Affettiği kadar büyüktür.

Belki barış, büyük masalarda imzalanan antlaşmalardan önce; küçük sofralarda başlayan anlayışla mümkündür.

Belki huzur, başkasını değiştirmeye çalışmadan önce kendimizi yumuşatmakla ilgilidir.

Bu ay Müslümanlar için, başka aylar başka dinlere mensup olanlar için insanlığımızı hatırlama ayı…

Müslümanlar için kutsal olan Ramazan; kalplerimizi sertleştiren değil, yumuşatan bir ay olsun.

Çünkü inanç ancak insan sevgisiyle anlam buluyor.