Bu tablo çok ağır

Üç polis şehit…

Sekiz polis ve bir bekçi yaralı…

Yalova Elmalık’ta saatler süren IŞİD operasyonunun ardından geriye kalan tablo bu.

Altı terörist etkisiz hale getirildi ama bedeli çok ağır oldu.

İnsan sormadan edemiyor: Bu son kaçınılmaz mıydı?

IŞİD'in canlı bomba eylemleri, köşeye sıkıştığında gözü kara davranacağı, teslim olmamak için ölümü tercih edeceği bilinmiyor muydu?

Üstelik, IŞİD veya DAEŞ’in Yalova’da örgütlendiğine dair bilgiler Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin gündemine bile getirilmiş.

Araştırılması istenmiş.

Hem de iki yıl önce…

Adrese teslim bilgiler var.

Dahası…

Yalova-Gürcistan hattına dikkat çekiliyor.

Açıkçası üç şehit, sekiz yaralı vermiş Emniyet’in bu konuda çok daha etkili bir istihbaratı ve tabii müdahaleyi gerçekleştirmesi gerekirdi.

Yeni yıla doğru gerçekleştirilen bu müdahalenin önemi ortada...

Ama Elmalık'taki yapı belli.

Risk belli.

Köşe kıstırılmış, kaçacak yeri kalmayan teröristleri ele geçirmek için biraz daha sabırlı olunamaz mıydı?

Daha farklı bir yöntem, daha uzun bir kuşatma, daha düşük riskli bir plan mümkün değil miydi?

Terörle mücadelede “sonuç alındı” cümlesi, eğer arkasında şehit haberleri varsa eksik bir cümle olarak kalır.

Başarı sadece teröristin etkisiz hale getirilmesiyle ölçülemez çünkü…

Kendi evlatlarımızı sağ salim eve döndürebildiğimizde anlam kazanır.

Bugün Elmalık'ta ortaya çıkan tablo, sadece bir operasyonun sonucu değil; aynı zamanda zamanlama, istihbarat ve planlama başlıklarının yeniden masaya yatırılması gerektiğini gösteren acı bir uyarıdır.

Üç şehidimizin ardından “neden” diye sorulmazsa…

Sormazsak, yarın aynı soruyu başka bir şehirde, başka bir operasyondan sonra yine sormak zorunda kalırız.

Zaten çok kötü geçen bir yıldı, son günleri daha da kötü hale getirdi 2025’i.

Adalette…

Ekonomide…

Hatta…

Sporda yaşanan onca olumsuzluklarla geride kalacak olan 2025’in 2024’ü aratması gibi umarız 2026, benzer bir durumla karşı karşıya kalıp da bizlere geride kalan yılı aratmaz.

Her gelen yıl geride kalan yılı aratır oldu çünkü…

Hepinize mutluluk dilerim.

Ancak, iç barışını gerçekleştiremeyen, karşıtlıklar üzerinden yönetilen ülkelerde huzur, maalesef paha biçilmez bir noktaya geldi.

Bu da ne kadar ağır bir tablo içinde yaşamak zorunda kaldığımızı işaret ediyor.

Sükûnet olmadan barış, barış olmadan huzur, huzur olmadan refah olmayacağını yıllar hepimize göstermeye devam ediyor.