Devlet duyarsa erkek de duyar!

Hafifletilecek bir yanı yok ama yaşadığımız coğrafyanın içine ekilen ayrılık tohumlarının acısını en çok da kız çocukları çekti.

Erkek çocuktan geri tutuldular.

Ahmet Arif'in dediği gibi "Töremiz böyle" diye.

Aynı anne, aynı baba ama annenin bile kızını geride tutmasına neden oldu bu durum.

Yıllar boyunca kız çocuklarının omuzlarına bindirilen bu görünmez yük, ailelerin bilinçsizce sürdürdüğü bir alışkanlık, toplumun onlara biçtiği dar bir kaderdi.

Büyük Atatürk’ün açtığı yol, kadını o geri tutulan konumdan öne çıkardı.

Yasalarla da bu durum pekiştirildi.

Bir dönem hayal bile edilemeyen haklar, bir milletin ufkunu genişletti; kadının toplumdaki yeri devlet güvencesi altına da alındı.

Eğitimle bu durum güçlendirilmeye çalışıldı ama yetmedi.

Çünkü eğitim, yasalar ve çağdaşlık kadar, köklere işlemiş anlayışları değiştirmek de gerekiyor.

Coğrafya kader dürtüsü kadına karşı adil olamadı.

Erkekler, sevdiklerine şiddetle sahip olma yanlışını anlayamadı.

Kadının sevmeme, kendi hayatına yön verme hakkını kabullenemediler.

Aile içinde sevgi sanılan baskı, “koruma” diye anlatılan kısıtlama, ataerkil alışkanlıkların gölgesinde büyüdü.

Oysa sevgi, özgür bırakmadan, seçim hakkını tanımadan var olamaz.

Devlet içindeki kimi erkler de kadını koruma konusunda, "Karısıdır, sever de döverde" gericiliğini besleyen anlayıştan uzak durmadığı için her gün şiddete uğrayan, öldürülen kadın haberleri duyuyoruz.

Maalesef kanunlar kâğıt üzerinde kadınları korusa da sokaktaki gerçek değiştiremedi.

Yetersiz korunma, geciken tedbirler ve umursamaz yaklaşımlar kadınların hayatından çalınan yıllara, hatta canlarına mal oldu.

İçim sızlıyor.

25 Kasım Kadına Şiddetle Mücadele Günü'nde kadınlar meydanlarda yine haykırdılar.

Yılların biriktirdiği çığlığı, adalet talebini, yaşama hakkını bir kez daha yüksek sesle dile getirdiler.

Bu çığlıkları duyması gereken erkeklerden önce devlettir.

Devlet duyar, gereğini yaparsa, erkek de duyar.

Çünkü devletin attığı adım topluma yön verir; adaletin eli güçlenirse, şiddetin bahanesi kalmaz.