Ekosistemin dengesi!

Barajların doluluk oranları çoğu zaman tek başına su güvenliğinin göstergesi gibi değerlendirilir.

Oysa bu gerçeğin içinde gizli ayrıntılar önemlidir.

Bursa gibi su kaynakları büyük ölçüde dağlardan beslenen şehirlerde asıl belirleyici unsur yalnızca barajlardaki su seviyesi değildir.

Bu kaynakları besleyen dağların durumu, üzerlerindeki kar örtüsü ve doğal ekosistemin korunup korunmadığı en az barajlardaki doluluk kadar hayati önem taşır.

Bugün Bursa’nın su ihtiyacını karşılayan Doğancı ve Nilüfer barajlarının doluluk oranı yüzde 73 seviyelerinde.

Geçtiğimiz yıl neredeyse kuruma noktasına gelen bu barajlar düşünüldüğünde, bu oran ilk bakışta sevindirici görünebilir.

Ancak su meselesine sadece bugünün rakamlarıyla bakmak, uzun vadede bizi yanıltabilir.

Çünkü barajların kaderi yalnızca yağışlara değil, o yağışların nasıl depolandığına ve doğanın bu suyu nasıl koruyabildiğine bağlıdır.

İşte bu noktada Uludağ’ın önemi ortaya çıkıyor.

Uludağ’da oluşan kar örtüsü, kış boyunca biriken suyun doğal bir rezervi gibidir.

Bahar aylarında eriyen karlar, yer altı su kaynaklarını ve barajları besleyerek yaz aylarında şehrin su ihtiyacının karşılanmasına katkı sağlar.

Bugün Uludağ’daki kar kalınlığının 148 santimetre olması bu açıdan son derece değerli bir veri.

Bu kar örtüsü, yaz aylarına daha güvenli girebilmemiz adına önemli bir doğal sigorta niteliği taşıyor.

Ancak bu tabloyu değerlendirirken gözden kaçırılmaması gereken bir başka gerçek daha var:

Su tasarrufu tek başına yeterli değil.

Elbette bireysel ve toplumsal ölçekte suyun dikkatli kullanılması büyük önem taşıyor.

Fakat su kaynaklarının sürdürülebilirliği yalnızca tüketimi azaltmakla sağlanamaz.

Su döngüsünü besleyen doğal alanların korunması, ormanların varlığını sürdürmesi ve dağ ekosistemlerinin tahrip edilmemesi de en az tasarruf kadar belirleyicidir.

Bu nedenle Uludağ’ın geleceği Bursa için yalnızca bir turizm ya da doğa meselesi değil; aynı zamanda bir su güvenliği meselesidir.

Bursa nüfusunun 4 milyona doğru hızla ilerlediği bir dönemde, kentin en önemli doğal su deposu olan Uludağ’ın merkezinin yapılaşma tehdidi altında olması ciddi bir risk olarak görülmelidir.

Dağların doğal dokusu bozulduğunda, orman alanları azaldığında ve betonlaşma arttığında sadece manzara değişmez; suyun toprağa sızma kapasitesi, karın doğada tutulma süresi ve ekosistemin dengesi de zarar görür.

Küresel ısınmanın ciddi tehditte dönüştüğü böyle dönemlerde su kaynaklarını besleyen dağların korunması artık bir çevre meselesinin ötesinde şehirlerin geleceğini doğrudan ilgilendiren stratejik bir konudur.

Bursa için bugün barajların doluluk oranı umut verici görünebilir.

Uludağ’daki kar kalınlığı da yaz aylarına dair bir güven duygusu yaratabilir.

Ancak bu tabloyu kalıcı bir güvene dönüştürmenin yolu, yalnızca yağışlara bel bağlamak değil; suyu doğuran ve koruyan ekosistemleri korumaktan geçiyor.

Yani Uludağ’ı korumak, Bursa’nın geleceğini korumak anlamına geliyor.

Bu anlaşılırsa Bursa rahatlar.