Fabrika eşittir para diyenler kazanır!

İstisnası vardır elbet…

Ama sanayici toprağı sevmez.

Onun tercihi binadır.

Fabrikadır.

Gücü ve parayı ellerinde tuttukları için de çoğu zaman istediklerini yapmayı başardılar.

Bursa gibi yeşil kimliğiyle anılan bir kentin giderek grileşmesinde payları en az yönetenler kadar var.

Elbette Bursa’nın sanayiye ihtiyacı var.

Tıpkı ülkenin olduğu gibi…

Ama bu ihtiyaç mutlaka bir plan dâhilinde olmalıydı, olmalı.

Her yerde fabrika bacası tüttürmenin bizi nereye getirdiği ortada.

Burada öne çıkan iki soru var.

Bir:

Türkiye’de en fazla organize sanayi bölgesine sahip il hangisi?

İki:

Bursa’da kaç tane OSB var?

Bu soruların yanıtı çoğu kişiyi şaşırtabilir.

Çünkü Türkiye’de en fazla organize sanayi bölgesine sahip kent Bursa.

Tam 17 tane.

İşte listesi:

1. Bursa Organize Sanayi Bölgesi (BOSB)

2. Demirtaş Organize Sanayi Bölgesi (DOSAB)

3. Nilüfer Organize Sanayi Bölgesi (NOSAB)

4. İnegöl Organize Sanayi Bölgesi

5. Uludağ (Gürsu) Organize Sanayi Bölgesi

6. Mustafakemalpaşa Organize Sanayi Bölgesi

7. Kestel Organize Sanayi Bölgesi

8. Hasanağa Organize Sanayi Bölgesi (HOSAB)

9. Barakfakih Organize Sanayi Bölgesi

10. Kayapa Organize Sanayi Bölgesi

11. Yenişehir Organize Sanayi Bölgesi

12. Yenice Organize Sanayi Bölgesi

13. Bursa Teknoloji Organize Sanayi Bölgesi (TEKNOSAB)

14. Deri İhtisas ve Karma Organize Sanayi Bölgesi (Bursa Deri OSB)

15. İnegöl Mobilya Organize Sanayi Bölgesi (İhtisas OSB)

16. TOSAB Tekstil Organize Sanayi Bölgesi

17. Mustafakemalpaşa Mermerciler Organize Sanayi Bölgesi (İhtisas OSB)

Ama yetmiyor.

Bursa Ticaret ve Sanayi Odası, yeni organize sanayi bölgeleri için yöntemler geliştirmeye devam ediyor.

Kestel’in Soğuksu Mahallesi’nde yeni bir OSB kurma girişimi, başka bölgelerde yeni alanların önünü açma çabaları bunun göstergesi.

Oysa bu kadar organize sanayi bölgesine sahip bir kentte, yeni OSB’ler için yol açanlara eşlik edenler şunu bilmeli ki…

Bu anlayış bölge devam eder, tersine göç konusunda hiçbir şey yapılmazsa Bursa’nın su ihtiyacını karşılamaya ne Nilüfer Barajı yeter, ne Doğancı, ne de Çınarcık Barajı.

Susuzluk, Bursa’nın kapısında cellat gibi bekler.

Başka yerlerde yaşama şansı olanlar bunu anlamayabilir.

Doğduğu yerlerden göç edip doydukları Bursa’da kök salanlar bu gerçeği görmezse…

Hiçbir şey değişmez.

“Fabrika eşittir para” diyenler kazanmaya devam eder.