Hammadde var ama vizyon tekliyor

Devre arası geldi mi futbolun gözü kulağı transfer piyasasına kilitleniyor.

Manşetlerde milyon eurolar, dolarlar uçuşuyor.

Spor kulislerinde dünya futbolunu yakından takip etmeyenler için pek çok “bilinmez” isim dolaşıyor.

Fiyatları da el yakıyor.

Piyasayı bu kadar sabote eden ise Suudi Arabistan ve Katar eksenli futbol takımları.

Paranın gücüyle piyasayı yükselten, ezber bozan hamleler yaptılar.

Ancak bu sezon eskisi gibi değiller.

TRT neden yayınlıyor bu da ayrı bir şey ama Suudi ligini izleyince insan futboldan soğuyor adeta…

“Para ile iş olsa” denir ya, futbolda da öyle.

Sadece para harcamak, oyunu ve kültürü satın almak anlamına gelmiyor.

Eğer öyle olsaydı, Suudi ligi bugün Avrupa’nın en çok izlenen liglerinden biri olur, milli takımı da bambaşka bir seviyeye ulaşırdı.

Futbolda iki şey hayati önemde: Nüfus ve vizyon.

Geniş bir oyuncu havuzu, rekabeti ve kaliteyi besler.

Vizyon ise bu potansiyeli nasıl işleyeceğinizi belirler.

Altyapıdan antrenör eğitimine, lig yapısından milli takım planlamasına kadar her şey bu vizyonun parçasıdır.

Nüfusu az ülkelerin futbolda istisnai başarıları vardır elbette; Danimarka’nın “tatildeyken bir kararla” davet edilip Avrupa Şampiyonu olduğu o efsanevi 1992 hikâyesi gibi.

Ama bunlar istisnadır; tesadüftür.

İşte tam bu noktada İspanya futbolu güçlü bir örnek olarak karşımıza çıkıyor.

La Liga, yıllardır yalnızca yıldız transferlerle değil, oyunun aklıyla ayakta duruyor.

Real Madrid ve Barcelona gibi devlerin küresel cazibesi elbette önemli; fakat asıl mesele, İspanyol futbolcuların sahadaki ağırlığıdır.

Xavi, Iniesta, Busquets’le sembolleşen bir dönemden geçildi; öncesi de var, bugün ise Pedri, Gavi, Lamine Yamal, Nico Williams gibi yeni kuşak sahneyi devralıyor.

Bu süreklilik tesadüfi değil.

La Masia’dan başlayan, ülke geneline yayılan teknik futbol anlayışı; topa sahip olmayı, oyunu kontrol etmeyi, futbol zekâsını merkeze alan bir eğitim sistemi…

Kulüpler, kısa vadeli popüler çözümler yerine uzun vadeli planlara yatırım yapıyor.

Bugün La Liga’yı izleyen, sahada bir kimlik görür.

İspanyol futbolcunun oyuna kattığı akıl, tempo ayarı ve teknik kalite fark yaratır.

Transfer yapılır mı?

Elbette yapılır.

Ama transfer, oyunun merkezine değil; oyunun etrafına konur.

Suudi liginde ise tablo tersine dönmüş durumda: Oyunun önüne geçen isimler, parıltılı sözleşmeler, ama sahada eksik kalan bir futbol dili.

Yani; futbol sadece parayla olmuyor.

Nüfus size ham maddeyi verir; vizyon ise o ham maddeyi dünya çapında bir ürüne dönüştürür.

İspanya bunu başaranların başında geliyor.

Suudi Arabistan ise hâlâ paranın gücünü futbola nasıl tercüme edeceğini arıyor.

Transfer dönemi biter, rakamlar unutulur; geriye sahada kalan oyun kalır.

Futbolun hafızası da her zaman oyunu iyi olanı hatırlar.

Türkiye’nin eksiği de burada.

Hammadde var ama vizyon tekliyor.