Her şeyi bir şey topluyor içinde…

Her şeye ulaşmak bugün çok kolay belki de bu yüzden birçok şey değersizleşiyor.

Elimizden düşürmediğimiz cep telefonları yerine göre ofis oluyor, yerine göre sinema, yerine göre konser salonu…

Bir anda galeriye dönüşüyor.

Bir anda kütüphaneye…

Bir anda bankaya…

Bir anda saate…

Bir anda cellada…

Bir anda umuda…

Her şeyi bir şey içinde topluyor.

Hayatımızı kolaylaştıran her teknolojik yenilik doğru kullanılsın diye icat ediliyor elbette…

Ama her iyinin kötüye evrilme gibi bir sorunu da var.

“Yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan çıktı” tartışmasına benzeyecek biraz ama cep telefonları mı hayatımızın bir parçası oldu, yoksa biz mi bu gizemli aletin parçası olduk…

Aramızdaki bağ, nefes almak gibi bir hale dönüştü.

Kötü yanları var ama iyi yanları hayatımızı gerçekten de kolaylaştırmaya devam ediyor.

Öğrenmek için müthiş bir imkân…

Araştırmak için…

Cep telefonlarını nefesimiz kadar bize yakınlaştıran ise internet.

Çağımız, bizden önceki çağlara göre daha mı baş döndürücü anlara şahit oluyor?

Yoksa bu gidişat insanoğlunun sonunu mu hazırlıyor?

Yapay zekânın vardığı nokta birçok meslek dalını ortadan kaldırmaya şimdiden başladı.

İleride birçok mesleği de tarih sayfalarına gömecek gibi duruyor.

Endişelenmeliyiz mi?

Sekiz milyarlık dünyada bunun farkında olanlar ne kadar?

Çevre felaketlerine dönüp bakmayan, çorak toprakları andıran şehirlerde yaşamayı umursamayan bir gerçeklik; bize yapay zekâ ile onu üreten insan arasındaki muazzam sürecin nereye varacağını işaret ediyor aslında…

İyilerle kötülerin savaşına binlerce yıldır tanıklık eden dünyanın geleceğinde umarız iyiler önde olur.

Türk tiyatro dünyasının en önemli aktörlerinden birisi olan Yıldız Kenter’in sesinden dinlemiştim.

“Denizle tuz gibi karıştı aklım

Bir sana tutkunum

Bir sana düşman

Kalbim avucunda

Yok, gizli saklım

Bir sana tutkunum

Bir sana düşman

Dalgalara yenik düştük yüreğim

Yelkenler perişan

Yerde direğim

Gelgitlere boyun eğdi yüreğim

Bir sana tutkunum

Bir sana düşman”

Bir divanın sesinden bugün de hayat bulmaya devam eden bu güzel şiir elbette bir sevgiliye yazılmış ama günümüzde teknolojiyle aramızdaki ilişkiyi de bir parça tarif etmiyor mu?