Ne yenir, ne içilir?

NBA’de oynuyor.

Basketbolda Türkiye’nin dünyadaki en önemli figürlerinden biri.

Geçen yıl Amerika’daki tüm basketbolcular arasında ilk ona girdi.

Bu kadar başarılı…

Bu kadar yetenekli…

Üstelik Türkiye’yi başarılarıyla bütün dünyaya duyuran bir isim.

Hatta öyle bir noktaya geldi ki Alperen Şengün, televizyonlar onunla özel çekimler yapıyor.

Türkiye’ye geliyor, İstanbul’u geziyor; kameralar eşliğinde ülkesini dünyaya tanıtıyor.

Bir dünya şehri olan İstanbul’un güzelliklerini anlatırken, Türk mutfağının önemini de vurguluyor.

Çekim yapan ekibe Türk yemeklerini tattırıyor.

Dünyanın en iyi mutfakları listelerinde Türk mutfağının hak ettiği yeri alamamasını da “Tanımıyorlar k” sözleriyle özetliyor.

Kısacası, elinden geldiğince ülkesinin güzelliklerini anlatıyor.

“Ne yenir, ne içilir?”

Tek tek sıralıyor.

Rakıdan söz ediyor.

Kıyamet kopuyor!

Kopmasın.

Hoşuna gitmeyebilir.

Ama hepimizin hoşuna gitmeyen şeyler olmuyor mu?

Bu neyin hiddeti, neyin öfkesi?

Bir sporcunun ülkesini tanıtırken, mutfağından kültürüne kadar pek çok detaya değinmesi övülmesi gerekirken; bir kadeh rakı üzerinden linç edilmesi, toplumun ne kadar hızlı kutuplaşabildiğini bir kez daha gösteriyor.

Oysa Alperen’in yaptığı sadece şu:

Varlığıyla, duruşuyla, başarısıyla zaten gurur duyduğumuz bu ülkenin kültürünü bir kez daha dünyaya anlatmak…

Bütün mesele bu kadar basitken, bu kadar büyütülmesi gerçekten düşündürücü.

Alperen’e bir şey olmaz.

Milli takımda oynamaya da devam eder.

Bu tarz yaklaşımlar ülkemize dıştan bakanları haklı çıkarır sadece…