O söz tutulur!

“Zamanla unutursun” derler.

Ta ki o günü biri hatırlatana kadar.

Hafızanda ne kadarı kaldıysa artık…

Kimi görüntüler silikleşir, kimi sesler uzaklaşır, ama bazı anlar vardır ki üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin bir kıvılcımla yeniden alevlenir.

Tarih işte bu nedenle önemlidir.

Çünkü insan hafızası unutmaya meyillidir; oysa tarih, unutulanı hatırlatır, kaybolanı geri getirir.

İnsanlar gelir geçer.

Olaylar olup biter.

Ama tarih, kayıtlı olduğu yerde sessizce bekler.

Ne acele eder ne de kendini unutturur.

Sadece meraklı birini, bir araştırmacıyı, bir hatırlayanı bekler.

O kişi gelip tozlu sayfaları araladığında, geçmiş bir anda bugünün içine düşer.

Bursa’nın bitmeyen projeleriyle ilgilenirken, 24 Ağustos 1958’den kareler düştü önümüze.

Kaç kişi bilir o felaketin büyüklüğünü, şehrin kalbine düşen ateşi?

Günlerden pazar…

Kapalı Çarşı küle dönmüş.

Bursa, bir kıvılcımla sadece yapılarını değil, tarihine kazınmış bir kimliği de kaybetmiş.

Bursalılar yangının şokunu atlatmaya çalışırken Gemlik Umurbeyli Cumhurbaşkanı Celal Bayar Bursa’ya gelir; söz verir.

O söz tutulur.

Bayar, üç ay içinde Kapalı Çarşı’yı eski haline getireceklerini söyler.

Bugünün ölçüleriyle neredeyse imkânsız gibi görünen bu hedef, o günün şartlarında gerçekleştirilir.

Bursa’nın kalbi 90 gün sonra yeniden atmaya başlar.

Bugünün sözleri gibi olmaz.

2012’de temeli atılan 2016’da bitirileceği vaat edilen Bursa-Ankara Yüksek Hızlı Tren Projesi yıl 2026 olmuş hala bitmiş değil.

Üstelik bitmeyen bir proje ortada dururken Ulaştırma Bakanı yeni yeni demiryolu projeleri açıklıyor.

Söz ne kadar değer kaybetmiş.

Bir eskiye bir de bugüne bakın.