Şehrin tepesindeki sessiz tehlike!

Görüntünün üzerine düşülen bir not var…

Kısa ama çarpıcı.

Bir fotoğrafın taşıyabileceği en ağır uyarılardan biri:

“Burası bir atık barajı değil.
Sızdırmazlık yok, drenaj yok, kontrol yok.
Bu çamur çinko, bakır, kurşun, kadmiyum gibi ağır metaller içeriyor olabilir.
Toprağa karışması; suyu, tarımı ve halk sağlığını doğrudan tehdit edebilir.”

Ve en sarsıcı cümle:

“Pasa yığınından çıkan sızıntı suyu kontrolsüz bir şekilde tarım ve orman alanlarına doğru akıyor.”

Daha ne desinler?
Daha ne yazsınlar?

Bu görüntüler pandemi döneminde halkın, çevrecilerin tüm itirazlarına rağmen hayata geçirilen bakır–çinko–kurşun zenginleştirme tesisinin kurulduğu Kirazlıyayla’dan…

Dağın tepesindeki havuzlar iş makinesiyle temizleniyor.
Kepçe suya dalıyor, içindekini yan tarafa yığıyor.
Bu kadar.
Sonrası yok.
“Bu su nereye gider, toprağa ne karışır” diye soran da yok.

Yenişehir’de yayın yapan bir internet sitesi görüntüleri paylaşıp uyarılarını dosdoğru yazmış.

Uyarlarda bulunmuş.

Bir soru da şurada duruyor:

O tesisin Kirazlıyayla’ya yapılmasına karşı o gün sokaklarda duran, kürsülerde konuşanlar bugün aynı hassasiyeti sürdürüyor mu?

Yoksa makam değişince duyarlılık da değişiyor mu?

Kirazlıyayla halkı elinden geleni yaptı.
Uyardı, direndi, mücadele etti.
Ama tehlike artık sadece bir köyün sınırında değil.

O sızıntı suyu yalnızca bir yamaca değil; Yenişehir’in verimli ovasına, tarımına, geleceğine doğru akıyor.

Bir gün bir deprem, bir heyelan yaşansa…
Tepeye sıkıştırılmış bu havuzların taşması hâlinde zarar görecek olan Kirazlıyayla değil; aşağıdaki mahalleler, köyler ve Yenişehir'in bereketli toprağıdır.

Sorumluluk makamında olanlar işin peşine düşmeli.

Çünkü mesele sadece çevre değil; bu kentin suyu, toprağı, tarımı ve halkının sağlığı.

Yenişehir'in geleceği bir kepçenin izine bırakılmamalı!