Söyledikleri kulağa hoş geliyor

Gündem o kadar sık değişiyor ki…

Bir yanda Trump var.

İran savaşıyla ilgili yaptıkları, tutarsızlık kokan açıklamaları…

Öte yanda Gülistan Doku cinayeti nedeniyle Tunceli eski Valisi’nin tutuklanmasına kadar giden süreç…

Doku cinayetiyle bağlantılı tutuklanan Vali’nin daha önce görev yaptığı yerlerde yaşanmış bazı olayların yeniden gündeme gelmesi…

Ailelerin kendi çocuklarının başına da benzer bir şeyin gelmiş olmasından şüphe etmesi…

Ücretlerini alamayan madencilerin Ankara'daki eylemi…

CHP'li belediyelere dönük operasyonlar…

Faiz, enflasyon kıskacı…

Haliyle Türkiye Büyük Millet Meclisi‘nin 106. kuruluş yıl dönümü özel oturumda Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş'un yeni bir anayasanın şart olduğuna dair sözlerini taça attı.

Kimse üstünde durmadı.

Açıkçası mevcut haliyle bile birçok sorunu çözecek bir anayasa var.

Sorun uygulanmamasında…

Örneğin, Anayasa Mahkemesi kararlarının bağlayıcılığı tartışmaya kapalı.

Yasa açık: bu kararların üstünde bir merci yok.

Buna rağmen, alt mahkemelerin bu kararları yok sayabildiği örneklerle karşılaşıyoruz.

Daha çarpıcı olan ise şu:

"Anayasa ve içtüzük çerçevesinde yeni bir reform perspektifine ihtiyacımız olduğu açıktır” diyen Kurtulmuş’un yönettiği Meclis’in bir üyesi Anayasa Mahkemesi kararına rağmen hala içerde.

Anayasa Mahkemesi olmaması gerektiğini söylüyor.

Karar veriyor.

Ama karar uygulanmıyor.

Yeni bir anayasa bu sorunu çözebilir mi?

Kurtulmuş diyor ki; “Kastettiğim reform bir metin değişikliğinin ötesinde, siyaset tarzı meselesidir.

Amaç, milletin sesinin daha çok duyulduğu, farklı kanaatlerin daha sağlıklı konuşulduğu ve uzlaşının daha sistemli üretildiği bir Meclis düzenini yaratmaktır.

Siyaset kurumu karşıtlıkların kördüğüm haline dönüştürüldüğü bir yer haline getirilemez.

Meclisler işlevsizleştiğinde toplumlar sokaktaki gerilimle idari katılık arasında sıkışıp kalır."

Daha kapsayıcı bir Meclis, farklı görüşlerin daha rahat ifade edildiği bir siyaset zemini, uzlaşının sistematik hale geldiği bir parlamento…

Söyledikleri kulağa hoş geliyor.

Keşke bu sözler uygulama üzerinde de etkili olabilse…

Türkiye’nin mevcut anayasası, tüm eksiklerine rağmen, birçok temel sorunu çözebilecek hükümler içeriyor.

Hukukun üstünlüğü ilkesi kâğıt üzerinde var; fakat pratikte aynı kararlılıkla işletildiğini söylemek zor.

Türkiye’nin yeni bir anayasadan çok var olan kuralların istisnasız uygulanması, hukukun seçici değil, evrensel işletilmesine ihtiyacı var.

Anayasa; devlet ile vatandaş arasında, kurumlar arasında ve nihayetinde toplumun kendi içinde yaptığı bir sözleşme.

Bu sözleşmenin en temel şartı ise güven duygusu.

Eğer insanlar, en üst yargı organının kararlarının dahi uygulanmadığını görüyorsa, yeni bir anayasa vaadi ne kadar güçlü olursa olsun, ikna ediciliği sınırlı kalır.

Çünkü mesele sadece neyin yazıldığı değil, yazılanın ne kadar hayata geçtiğidir.