Ufuktaki iki seçim…

Avustralyalı yazar Matthias Alexander’ın bir sözü var.

“İnsanlar doğrudan geleceklerini seçmez; alışkanlıklarını seçer, alışkanlıkları da onların geleceğini belirler.”

Bu, bireysel yaşamda olduğu kadar toplumsal yapılarda da geçerlidir.

Gündelik hayatta bunun sayısız örneğini görürüz.

Aileden devralınan zevkler, tercihler ve hatta düşünce biçimleri zamanla sorgulanmadan benimsenir.

Spor takımı, yaşam tarzı, siyasi eğilim…

Çoğu zaman bunlar bilinçli tercihler değil, alışkanlıkların devamıdır.

“Armut dibine düşer” sözü de tam olarak bunu anlatır.

Bu durum yalnızca bireysel değil, kurumsal düzeyde de işler.

İnsanlar çoğu zaman kendi tercihlerinden çok, içinde bulundukları çevrenin oluşturduğu alışkanlık kalıplarına göre hareket eder.

Böylece seçimler, gerçek bir değişim iradesinden ziyade mevcut düzenin devamını sağlar.

Bu çerçevede Bursa’daki iki önemli seçim dikkat çekiyor:

Bursa Esnaf ve Sanatkârları Odaları Birliği ile Bursa Ticaret ve Sanayi Odası seçimleri.

Esnaf Odaları’nda bir önceki dönem zor olanı başarıp uzun uzun yıllar değişmeyen başkan Arif Tak’ı geride bırakan Fahrettin Bilgit, Yenişehir’de kendi odası seçimini kazanarak mayıs ayında gerçekleşecek seçimlere güçlü giriyor.

BESOB’un uzun süreli başkanlığı yapan Arif Tak’ın Lokantacılar Odası başkanlığını seçimini kaybetmesiyle birlikte Bilgit’in rakibi olur mu, olabilir de…

Ancak, genel kanı seçimlere rahat gireceği yönünde.

Bir diğer dikkat çekici seçim atmosferi ise Bursa Ticaret ve Sanayi Odası’nda yaşanacak gibi…

Ali Osman Sönmez, Celal Sönmez başkanlığında uzunca süre yönetilen BTSO’nun son başkanı İbrahim Burkay oldu.

Burkay’ın yeniden adaylığının karşısındaki en güçlü isim ise Bursa Ticaret Borsası Başkanı Özer Matlı.

Adaylar farklı isimler olsa da, desteklendikleri çevreler ve temsil ettikleri anlayışlar büyük ölçüde örtüşüyor.

Bu da seçimleri bir rekabetten çok, aynı çizginin farklı temsilcileri arasında bir tercih haline getiriyor.

Buradan çıkan sonuç…

Seçimlerin kaderini çoğu zaman seçmenlerin özgür iradesinden ziyade, o iradeyi şekillendiren alışkanlıklar belirler.

Hatta bir adım ileri gidildiğinde, kimlerin aday olabileceği bile bu alışkanlık sisteminin sınırları içinde kalır.

Dolayısıyla mesele “kim kazanacak?” sorusundan daha derin.

Bu seçimler gerçekten farklı bir gelecek mi sunuyor, yoksa mevcut alışkanlıkların devamını mı sağlıyor?

Bu soruya verilecek net bir cevap ise giderek zorlaşıyor.

Çünkü artık sadece sonuçlar değil, o sonuçları sorgulayacak zemin de büyük ölçüde aynı alışkanlıklar tarafından şekillendirilmiş durumda