“Uyurken bile gözün açık olacak”

Savaş ikilisi günlerdir duyurdukları İran hedefine uçaklarını havalandırdı.

Tahran başta olmak üzere İran’ın birçok kendini vurdu.

İran’ın dini lideri başta olmak üzere birçok üst düzey ismi öldürüldü.

Aylardır beklenen müdahale ile birçok önemli ismini kaybeden, şehirleri bombalar altında kalan İran’ın karşılık verme çabası ABD üslerinin bulunduğu Körfez ülkelerini de ateşin içine attı.

İran füzeleri Orta Doğu’nun birçok turistik ülkesini bombalanmış şehir konumuna getirdi.

Hani hep denir ya her madalyonun iki yüzü var diye.

ABD ve İsrail uçaklarının attığı bombalarla dini lider ve birçok üst düzey yöneticisini kaybeden İran halkı ne durumda?

Günlerce mevcut yönetimi protesto için sokaklara çıkan ve bu nedenle idamlarla karşı karşıya kalan İranlılar son saldırıları nasıl yorumluyor?

Günlerce mevcut yönetimi protesto eden, bu uğurda gözaltına alınan, idam tehdidiyle susturulmaya çalışılan İran muhalefeti bugün ne düşünüyor?

Madalyonun bir yüzünde rejimin yıllardır uyguladığı baskılar, özgürlük taleplerinin sert şekilde bastırılması, kadınların, gençlerin ve azınlıkların sistematik olarak sindirilmesi var.

Özellikle son yıllarda sokaklara dökülen İranlı gençlerin sloganları, sadece ekonomik sıkıntılara değil; doğrudan rejimin ideolojik ve siyasi yapısına yönelmişti.

Protestolar, idam kararları ve ağır hapis cezalarıyla karşılık buldu.

Muhalif kesimler, devletin güvenlik aygıtı karşısında ağır bedeller ödedi.

Diğer yüzünde ise dış müdahale gerçeği duruyor.

Rejimle sorunlu olan İranlılar bu noktada nasıl davranacak?

İsrail Başbakanı Netanyahu’nun çağrısına uyup, saldırılar devam ederken sokağa çıkıp İran Devrim Muhafızlarıyla vücut bulan rejimi içten çökertebilecekler mi?

Tahran’daki sıradan bir muhalif için tablonun nasıl şekilleneceğini zaman gösterecek ama sürgündeki siyasi figürler daha sert ve rejimin çöküşünü açıkça destekleyen açıklamalar yapıyor.

Avrupa’nın önemli başkentlerinde bombardıman altındaki rejimin devrilmesi için açık bir eylem içine giriyorlar.

Bugün İran sokaklarında iki duygu yan yana duruyor:

Öfke ve kaygı.

Rejime duyulan öfke bitmiş değil.

Mevcut yapıyı destekleyenler kaybettikleri dini liderlerinin arkasından ilan edilen yasla başka bir kaygı içine girerken, yıllara yayılmış isyanlarını daha birkaç hafta öncesine kadar sokaklara taşıyan ve bu nedenle ağır bedeller ödeyen özgürlükçü İran muhalefetini destekleyen halk bambaşka duygu içindeler.

İran’da rejimin devam edip etmeyeceği sorusuna ise bu aşamada artık karar verecek olan ABD ile İsrail.

Çünkü, durmayacakları sinyalini veriyorlar.

Çin ve Rusya gibi güçler, açıkça olmasa da AB ülkelerinin desteğini arkasında hisseden ABD ile İsrail’e askeri veya ekonomik bir karşı koyma niyetinde değiller.

Bu gücü de kendilerinde bulmuyorlar.

Bu da…

Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu kadrosunun önemli isimlerinden İsmet İnönü'nün “Büyük devletlerle ilişki kurmak, ayı ile yatağa girmeye benzer.

Uyurken bile gözün açık olacak” sözünü bir kez daha hatırlatıyor.

Kendi halkına güven, onları bölme, parçalama…

Bir rejim insanını ayrıştırıyorsa er ya da geç çöker.